کسی ک آدم را نفهمد به چه دردی میخورد؟کسی ک از نگاهت نخواند چه مرگَت شده ،کجای زندگیت میتوانی جایی برای چپاندِنَش پیدا کنی؟کسی ک دستانت را نگیرد و نگوید آرام باش همه چیز درست میشود بلاخره ،کسی ک تنها آشوب به پا کند،در میان این همه دل مشغولی کجا دنیای آدم جا پیدا می کند؟کسی ک تنها صدا باشد ،تنها حرف و حرف ، چه نفعی دارد؟ آدم ها اما در عشق ، کر میشوند،توجیح میشوند و توجیح میکنند،دلیل میتراشند ومنطقی ترین عاشق دنیا هم هستند در ذهنشان!عشق اما دو دو تا چهارتا، دو خط صاف موازی ،و یک حساب دقیق نیست ...یک اتفاق غیر منتظره ی بی دلیل استک خودت را بکُشی هم منطقی نمیشود ...عشق اتفاق ساده ایست ،مثل شکستن یک فنجان ،مثل افتادن کسی از پله ها ،مثل یک بمب ...مثل یک انفجار!

سلاممنم مرجان، یادته؟ همون که اونقدر دوسش داری که نمیذاری بره، یادم نمیاد روزی که منو فرستادی این پایین چی گفتی اما یه جمله ت تو گوشمه! گفتی : برو من تنهات نمیذارم....خیلی وقتا اینو یادم رفته، خودم میدونم...میدونم تو هم یادته...میدونم از تمام پیچ و دره های زندگیم خبر داریمیدونم که دیدی چطوری از بعضی طوفانا گذشتم...ضعیف یا قوی ؛ هر طوری بوده با دستت منو گرفتی و نذاشتی بیفتممیدونی میخوام الان چی بهت بگم؟ میخوام بگم خیلی خسته م ؛ میخوام اونجوری که معرفت و مرامته بلندم کنی تا هیچ کس نتونه منو بندازه...میخوام بگم بهت اعتماد دارم و میدونم سرقولت هستی....#مرجان_کشاورزبرچسبها: مرجان کشاورز, دلنوشته, بغض, خدا+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم بهمن ۱۳۹۶ساعت 10:46&nbsp توسط مرجان کشاورز